Opnieuw leren lopen als je twaalf bent. Een succes verhaal van Lauren
18504
post-template-default,single,single-post,postid-18504,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive
 

Revalideren als je twaalf jaar bent

Revalideren als je twaalf jaar bent

Lauren zat op twaalf jarige leeftijd in de bloei van haar leven. Ze was een fanatiek sporter; dansen en paardrijden waren haar lust en haar leven. De dag dat ze te horen kreeg dat er een tumor in haar ruggenmerg zat, zette haar leven volledig op zijn kop. De tumor moest operatief verwijderd worden wat veel risico’s met zich mee bracht. Lauren kwam terecht in de medische malle molen. Een onzekere periode brak aan.

Geen gevoel in rechterbeen

Tijdens de operatie, bij het verwijderen van de tumor, is een zenuw in haar rug geraakt. Met als gevolg dat Lauren niet meer kon lopen. Ze kwam in een rolstoel te zitten en een zwaar traject van revalideren ging van start. Lauren, nu 15 jaar; “Ik heb geen gevoel meer in mijn rechter been. Prikkels vanuit mijn been naar mijn hersenen worden niet verwerkt. Mijn hersenen brengen nog wel signalen naar mijn been.”

Functioneren in het dagelijks leven als doel

Direct na de operatie werd gestart met een revalidatie proces. Anderhalf jaar lang niet naar school maar dagelijks therapie om weer te leren lopen. Lauren; “Het doel was om in het algemeen dagelijks leven weer te kunnen functioneren. Na deze periode lukte dat wel weer aardig maar ik was heel snel moe. Het lopen koste veel energie, ik moet bij iedere stap goed nadenken en hem heel bewust zetten. Om naar school te kunnen heb ik nog steeds een elektrische fiets nodig en dansen heb ik opgezegd omdat ik daar niet volledig meer voor kan gaan.”

Anderhalf jaar geleden sprak de vader van Lauren fysiotherapeut Arthur Bennink en legde de situatie van zijn dochter voor. Sindsdien traint Lauren bij Pro-F Professionele Fysiotherapie.

Verbeteren na revalideren

Lauren; “De krachttraining is gericht op bovenbenen, buikspieren en billen. Dit zijn de spiergroepen die zorgen voor de aansturing bij lopen. Door dit te trainen heb ik steeds betere controle over mijn bewegingen. Ik kan steeds beter lopen en ben ik veel minder snel moe. Zelfs traplopen op school, van het ene naar het andere lokaal, gaat goed. Eerder was ik na één trap al moe, nu loop ik er drie achter elkaar. Naast paardrijden ben ik begonnen met tennis wat me goed af gaat.”

Focus op aansturing vanuit heup

Arthur; “De focus van de trainingen ligt op de aansturing vanuit de romp (buik, billen, rug) in plaats van de voet. Ik kijk naar de basisvoorwaarden die nodig zijn bij lopen en maken we deze bouwstenen steeds sterker om de beweging te optimaliseren. Om een stap te kunnen maken moet je op één been kunnen staan. En om op één been te staan heb je oa stabiliteit vanuit je buik en heupen nodig. Het is voor Lauren erg belangrijk om voldoende power te kunnen leveren, centraal vanuit haar lichaam.“

De drive van een topsporter

Verder; “De drive en de wil van Lauren is geweldig om te zien, ik zie veel elementen van de topsporters die ik begeleid heb in haar terug. Het plafond van haar kunnen zou ik niet aan kunnen geven, ze verbaasd mij, haar ouders en zichzelf steeds weer. Haar gedrevenheid gaat haar nog veel verder brengen, artsen staan versteld van haar ontwikkelingen! In het begin was haar belastbaarheid erg laag. Nu kan ze met gemak 10 minuten op de crosstrainer staan en is ze begonnen langere afstanden te wandelen. Zelfs de aansturing vanuit de voet begint langzaam te verbeteren.”